Nazwa pochodzi od słów Contract for Difference czyli kontrakt na różnicę kursową pomiędzy ceną otwarcia i zamknięcia.
Kontrakty różnic kursowych, CFD, stworzone zostały dla odwzorowania tradycyjnego handlu akcjami, towarami, walutami. CFD jest najprostszym derywatem umożliwiającym inwestorowi branie udziału w ruchach cenowych instrumentu zabezpieczającego bądź indeksu bez pełnej własności tych instrumentów. Pomimo, że CFD nie nadają praw własności, odzwierciadlają pełne wykonanie obowiązków jak w przypadku samego instrumentu bazowego, włączając uprawnienia majątkowe (corporate actions). W odróżnieniu od kontraktu terminowego nie posiada daty zapadalności, może być dowolnie przedłużany. Rozliczenie jest wyłącznie pieniężne, sprzedawca nie ma obowiązku dostarczenia przedmiotu kontraktu.

Transakcje zawierane są z tzw. animatorem rynku (z reguły bankiem lub brokerem), który jest drugą stroną każdej transakcji. Dzięki temu klient może działać natychmiast, na podstawie notowań podawanych na bieżąco, bez konieczności czekania na realizację zlecenia na danej giełdzie. Ta cecha powinna szczególnie przypaść do gustu graczom preferującym day-trading. W rezultacie, nawet jeśli na giełdzie będzie mały wolumen przy danej cenie, inwestor może zrobić duży obrót na CFD.