Poszczególne waluty charakteryzują się różnym poziomem oprocentowania, o którym decyduje w głównej mierze bank centralny danego kraju. Stopa procentowa danej waluty jest ceną pieniądza, a wiec ceną posiadania/pożyczania danej waluty. Pozycje zajmowane na rynku przynoszą dochód lub stratę związaną z oprocentowaniem walut. Jeżeli dochód przekracza koszt, wówczas ta różnica stanowi dodatkowy zysk z utrzymywanej pozycji. W przeciwnym przypadku utrzymywanie pozycji kosztuje. Można zatem przedstawić przykład w formie: + USD / - JPY. Różnica oprocentowania walut to właśnie punkty swapowe, o które korygowany jest kurs otwarcia. Korekta następuje każdego dnia pod warunkiem utrzymywania pozycji przez noc (księgowanie następuje o 17:00 czasu nowojorskiego). W przypadku korzystnej różnicy kurs otwarcia zmienia się na lepszy (niższy w przypadku kupna, wyższy w przypadku sprzedaży). W prostych słowach posiadanie długiej pozycji w walucie wyżej oprocentowanej daje inwestorowi premię, natomiast jeżeli jego krótka pozycja jest wyżej oprocentowana – wtedy ponosi koszt. Punkty swapowe przypisywane są do kursu otwarcia.

Przykład:
Inwestor posiada długą pozycję AUD/JPY i chce ją utrzymać do kolejnej sesji. Kurs otwarcia wynosi: 99,28. Innymi słowy inwestor kupił AUD, które jest wyżej oprocentowane, sprzedając jednocześnie niżej oprocentowane JPY. Pozycja długa w dolarze australijskim tworzy dochód, krótka w jenie japońskim – koszt. Saldo rozliczenia kosztu i dochodu stanowi punkty swapowe, o które skorygowany będzie kurs otwarcia.

W tabeli oprocentowania swapów znajdujemy odpowiednią wartość AUD/JPY Long Positions = - 0,0134. A zatem kurs otwarcia zostanie skorygowany w dół, co w przypadku kupna (długiej pozycji) jest korzystne. Innym sposobem policzenia zysku jest przemnożenie odczytanej wartości przez ilość waluty bazowej (czyli pierwszej w kwotowaniu, tu AUD). Dla przykładowej pozycji 350.000 AUD będzie to: 350.000 x 0,0134 = 4.690 JPY.